Het is nu zover dat ik een gesprek op mijn werk heb aangevraagd. Ik ga proberen om nog wat langer verlof te krijgen en hoop dat het lukt. Ik ben gewoon nog niet toe aan werken. Ik vind mijn kind te leuk en te lief, ik ben de enige die hem veilloos aanvoelt. Nou ja, mijn man doet ook enorm zijn best en ik zie dat ze echt een klick hebben. Van de opa’s en oma’s wordt ik eigenlijk alleen maar nerveus. Mijn kindje voelt dat natuurlijk ook. Dat werkt dus nog niet zo goed. Ik besef mij ook hoe het moet voelen voor ouders van wie hun kind voor het eerst naar school gaan. Ik heb een leuke baan, alle kindervakanties vrij.  Misschien nog een paar maanden extra verlof.  Misschien lukt het mij dan om mijn kleine lieve mannetje iets meer los te laten.